ای عشق واقعی

چگونه ستایشت کنم در حالی که قلبت از محبت بی نیاز است.

چگونه ببوسمت وقتی که عشقت در وجودم جاری است.

بگذار نامت را تکرار کنم.

نامت زیباست ، دل نشین است.

چه داشته ای که این گونه مرا طلسم کرده ای.

من این گونه نبودم ، تو عشق را با من آشنا کردی.

تو هوای دلم را با طراوت کردی.

زمانی که با تو هستم به آسمان بی کران پرواز می کنم.

پس بدان دوستت دارم.


 

نوشته شده توسط کتایون در جمعه 19 مرداد1386 ساعت 2:19 بعد از ظهر موضوع | لینک ثابت